Nuran Demirci

Bu sürece başlarken her şey kolay olmadı. Sırları karıştırmayı, fırını kurmayı, çatlamaları kabullenmeyi, tekrar denemeyi öğrendim. Uykusuz geçen gecelerim oldu, bazen her şey bitti sandım ama bir şekilde yeniden başladım. Çünkü bu sadece bir üretim değil, kendimi iyileştirme yoluydu. Seramik benim için terapiye dönüşen bir anlatım dili oldu.  Şimdi hayalim, sadece ürün yapmak değil. Dokunan, gülümseten, ilham veren işler yaratmak. Her kupa bir anıya, her tabak bir sohbet masasına, her figür bir çocukluk hatırasına dönüşsün istiyorum. Minik bir kuş figürüyle gülümsetmek, göz şeklinde bir tepsiyle ‘görüldüğünü’ hissettirmek istiyorum.  Seramikte hayalim; sıradanın dışına çıkmak. Piyasada olmayanı denemek. Sanatla gündeliği buluşturan, hem sade hem anlamlı tasarımlar üretmek.  Ve hâlâ yolun başındayım. Ama artık biliyorum: Bu yol toprakla değil, hayalle şekilleniyor. "