Evren Erçelik Aktoptan

El sanatlarını her zaman çok sevdim. Ahşap boyama, takı tasarımı, vitray, makrome gibi pek çok şey denedim ama seramik bambaşka bir his.
Ayşe Kulin’in Füreya kitabını okuduğumda içimde büyük bir istek doğdu ama nereden başlayacağımı bilemedim. Hayatın akışı bu isteği biraz erteledi.
İlk kez Avanos’ta çamura dokunduğumda içimdeki emin sesi tekrar duydum. 2019 yılında başladığım bu hikâyede şimdi küçük bir atölyem var.
Atölyem sayesinde kendimi geliştirme yolculuğum devam ediyor. Deneyerek, yanılarak ufkumu açıyorum.
En büyük hayalim ise hiç gitmediğim bir yerde, birilerinin benim ürünümü beğenip bir başkasına hediye etmesi… ve benim bunu bir gün tesadüfen görmem.
Bol üretimli, bol paylaşımlı bir gelecek hayal ediyorum.